İdolüm babam

-Yarışçı bir babanın oğlu olmak seni ne derece etkiliyor?

Babamın yarışçı olmalı beni kesinlikle çok iyi etkiliyor. Yarışçı bir babanın oğlu olmak, bu işin püf noktalarını öğrenmekte bence birebir. O yüzden ben çok mutluyum. Kendine bir idol belirliyorsun. Belki babası yarışçı olmayan çocuklar kendine başka insanları idol olarak belirleyebiliyor. Benim ise en büyük idolüm her zaman için babamdı.

-Babanın sporcu ve şampiyon olması yeni başladığım yıllarda senin için bir handikap oldu mu?

Senden beklenti daha fazla oluyor diye düşünüyorum. Senden bekleneni gösterebilme düşüncesine giriyorsun. İnsanlar senden daha fazla şey bekliyor. Sonuç olarak şampiyon bir babanın oğlusun. Beklentileri gerçekleştirebilmek bence en önemlisi.

-Yarışların konusunda anında ve birebir aksiyon alıyor musun babandan?

Tabii ki. Her etap sonunda babamla illaki konuşuruz. Bizi etap içinde göremiyor ama etap dereceleri olarak bizi değerlendirdiği zaman illaki kendisinden bir geri dönüş alırım. Nede olsa 35 senelik bir tecrübesi var.

-Onun gözünde nasıl bir yarışçısın?

Benim için düşündüklerini zaman zaman okuyorum veya duyuyorum. Bu da beni gururlandırıyor. Her zaman güzel şeyler söylemiştir. Pilotajımın iyi olduğunu, hızlı ve rekabetçi olduğumu, kendisine sorulan her yerde dile getirmiş. Bu da benim için çok önemli bir şey.

-Önünde baban, ardında kardeşin var. Ortada olmanın fazladan sorumluluğunu hissediyor musun?

Tabii ki. Aslında belki de bu durum babamın sorumluluğunu biraz düşürüyor olabilir. Çünkü kardeşimle ilgilenmek biraz daha fazla bana düşüyor, bence. Yaşımız da daha yakın olduğu için, kendisi ile ilişkim daha arkadaşça gerçekleşebiliyor. Bir ailede birçok yarışçı olmasının bence hiçbir sıkıntısı yok. Sadece insanlar arasında bir rekabet oluşmasın, ne de olsa aynı aile!

-Çok sporcu bir ailenin ferdi olmak neler hissettiriyor sende?

Bence çok güzel. Camiada soyadınla bilinmek, yaptıklarınla bilinmek güzel bir şey. Birkaç kardeşim daha olsa hepsinin de otomobil sporları ile ilgilenmesini isterim.

-Birçok ortak anınız vardır. Birini anımsatır mısın?

Detay ve teknik bilgileri paylaşmamak gerekir bence. Ama elbette teknik bilgileri ilk babamdan öğrendim. Birlikte parkura çıktığımızda yarış çizgisini veya pilotajımı geliştirme konusunda pek çok şeyi kendisinden öğrendim. Tarzımız da neredeyse bire bir aynıdır diyebilirim.

-Birlikte parkura çıktığınızda direksiyonda kim vardı?

Önce babam kullandı sonra ben.

-Nasıl buldun babanı direksiyonda

Babamın direksiyonu tabii ki çok iyi. Tartışılmaz bir pilotajı var. Çok süratli ve teknik, özellikle çizgisi, çok düzgün, yarış çizgisini çok iyi uyguluyor. Bence bunlar benim söylemem gereken şeyler değil ama..

-Babana göre eksik tarafların neler?

Biraz da gençliğime verdiğim bir şey, etapta veya serviste daha çabuk demorolize olabiliyorum. Bunu biraz daha törpülemem gerektiğini düşünüyorum. Sürat, çizgi ve pilotaj olarak iyi bir seviyede olduğumu düşünüyorum. İstanbul Park’ın ralli seyirci etabı vardı, babamla ilk antrenmanıma orada çıktık. 17 yaşındaydım. Etabı ilk geçişimden sonra kendisinden ‘sanki otuz yıldır yarışıyormuş gibiydin’ lafını duymak hala aklımda.

-Senin gözünde baban nasıl bir sporcu?

Çok iyi ve profesyonel bir sporcu. Camia içerisinde sevilen, sayılan ve dedikleri dikkate alınan bir insan. Bu da beni gururlandırıyor. Türkiye Offroad Şampiyonu, buraya adanmış bir 35 yıl bence çok iyi ve başarılarla geçmiş biri.

-Ya kardeşin Ateş, nasıl bir sporcu?

İyi bir sporcu. Kesinlikle yeteneği var. Hızlı da bir pilot olduğunu düşünüyorum. Sadece yaşı, bazı hissiyatları yaşamak ve onları kontrol edebilmek için daha erken. 15 yaşında ve potansiyeli olduğunu biliyor. Potansiyelimi uygulayamadığında ise bu durum sinire dönüşüyor. BU anlarda da istediklerini sergileyemeyebiliyor.

-Aynı durumlar sende de var mıydı, nasıl atlattın bunları?

Vardı, hala da var olduğunu düşünüyorum.

-Genetik bir durum olabilir mi? Baban için de geçerli midir acaba?

Bunu, 25 yaşındaki halini sormak lazım. Potansiyeli olan birinin bunu sergileyememesi halinde bunları yaşaması bence çok normal ama bunu düşürmek gerekiyor.

-Eşi ve oğullarının otomobil sporcusu olması annende nasıl bir hissiyat yaratmaktadır?

Bence, hal ve hareketlerine bakılırsa, bu annemin hiç istemediği bir durum. Çünkü ne benim ne de kardeşimin yarışlarını rahat bir şekilde izleyebiliyor. Babamınkilerini de izleyemiyormuş. Benim yarışlarını izleyebildiğini görmedim ama Ateş’te bunu biraz yenmeye çalışıyor. Gerçi biz ormana çıkıyoruz, kardeşim pist ortamında ve görüş mesafesinde. Pist biraz daha kapalı ve samimi bir ortam. Ara ara izliyor. Ama genel olarak tribünlere gelemiyor hala diyebilirim. (Ralli Dünyası Dergisi’nden alınmıştır) | 10 Ekim 2023 12.00